درس حسین

امام حسین مانند یک پدر است. پدری برای همه بشریت. امروز که نه تاسوعاست و نه عاشورا هیچ نامی از او در مملکت به ظاهر شیعه برده نمی شود و سران دنبال درگیری های سیاسی و چرت و پرت های خود هستند. تا تاسوعا و عاشورا می شود تلویزیون پر می شود از برنامه های نوحه خوانی و فریبکاری. امام حسین را در نوحه خوانی و گریه زاری خلاصه کرده اند تا به حقیقت خالص و بزرگ این مرد پی نبرند. اینکه زندگی حسین که بود کی متولد شد چگونه زندگی کرد و چرا شهید شد خیلی اهمیتی ندارد. آنقدر تحریف شده که پی بردن به حقیقت اصلی هم امکان پذیر نیست. اما هر کس با هر عقیده ای اگر لحظه ای آن پیکر بی سر را تجسم کند متوجه خواهد شد که حسین برای چه شهید شد. حسین تحمل ظلم زمانه خود را نداشت. حسین به همه ما درس داد که در مقابل ظلم سکوت نکنیم. گریه و زاری را کنار بگذارید و بی خود وقت خود را تلف نکنید. کلاه خود را قاضی کنید و ببینید چقدر به این درس آن بزرگ مرد عمل کردهایم؟